Tarantino: Zincirsiz Django


Django Unchained

Tarantino bu sefer Amerikan iç savaşının iki yıl öncesinde kurguladığı bir görsel hikaye ile o tanıdık olduğumuz sanatından bir ziyafet sunuyor.

Pulp Fiction’ın müziğini ezberlediğimiz eski yıllarda onun bir Tarantino filmi olduğunu bilmiyordum. Kill Bill.Vol I ile onu tanımış ve keyfe doymuştum. Sonrası da zaten geldi.

Köleliğin sıkı kuralları ile halen yaşam sürdüğü 1858 yılında Django (Jamie Foxx), bir zamanlar köleliğini yaptığı aileyi tanıyor olması sebebiyle zincirlerinden kurtuluyor ve ödül avcısı Dr. King Shultz (Christoph Waltz) ile özgür bir dünyada yeni bir görev alıyor.

Tarantino Django’ya o tanıdığımız imzasını öyle belirgin bir şekilde atıyor ki filmin sonunda “Directed by…” diye ayrıca belirtmesine gerek yok.

Önce kahramanların uzun diyalogları.

Uzun ama sıkmayan… Uzun ve uzadıkça merak uyandıran… Uzun ve uzunluğunda barındırdığı her bir gereksiz ve sıradan ayrıntı ile aslında kahramanlarının ve anlattıkları öykünün özünü oluşturan…  Yine bu şekilde uzun diyaloglar ile adeta filmin içine giriyor ve at üstünde başımıza çuval geçirmiş bir şekilde gecenin karanlığında yol alıyoruz.

Jamie Fox

Rezervuar Köpekleri‘nde (Reservoir Dogs) bir masa başında ‘renkler’ ile tanışırken onların sohbeti bize öyle gerekliydi. Soysuzlar Çetesi‘nde (Inglourious Basterds) bir yeraltı barında sahte Alman subaylarının gerginliğini hissedebilmemiz için onların hakiki olanlar ile sohbeti bize öyle gerekliydi.

Sonra müzikler.

Anlatılan hikaye ile müzikler öyle güzel entegre oluyor ki. Django zincirlerinden kurtulduğunda onu Louis Bacalov’un Django’su ile özgürlüğe bırakıyoruz. Bir akşam yemeğinde Elisa Toffoli’den Ancora Qui dinlemek ne de hoş duruyor. Western olur da bir film ıslık sesini duymamak olur mu!

Ve bolca kan.

Yine ölümler var. Yine organlar parçalanıyor, kanlar uçuşuyor. Ve her zaman olduğu gibi yine bu görüntüler bir çizgi film tadı ile izleyene sunuluyor.  

Cristoph Waltz

Cristoph Waltz, Soysuzlar Çetesi‘ndeki mükemmel oyunculuğu ile Yardımcı Oyuncu Oscar’ını hakkıyla almıştı. Waltz, aynı oyunculuğu Zincirsiz‘de de sergiliyor. Ama aynı… Soysuzlar’ın Nazi subayı ile Django’nun ödül avcısı mimkleriyle, konuşma tarzıyla, olaylara tepkisi ile aynı karakteri sergileyen iki kahraman. Bu oyunculuk Soysuzlar Çetesi’ni izlemeyenler için mükemmel bir durum olsa da bizim için sanki bir devam oluyor. Ve Waltz yine Oscar’a aday.

 

Leonardo Di Caprio, yardımcı oyuncu rolü ile Django’da. Filmin uzun süresini göz önünde tuttuğumuzda çok da uzun bir süre ekranda kalmıyor fakat ona verilen rolün hakkını veriyor; büründüğü karaktere yakışıyor.django-unchained

Ortaya çıkardığı esere imzasını atan yönetmenlerden birisi Quentin Tarantino, sinemanın özgün yönetmeni. Bir sonraki filmini merakla bekliyor olacağız.

***

Reklamlar

Yorum Yazmak İster misin?

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s