DubleAnne’nin Hamilelik Güncesi: Minik Meleklerime Mektup-1


ikiz_bebekler_ve_bakimlari

Benim minik cimcimelerim,

Anneniz hayatının en en ennn mutlu günlerini yaşıyor. Sizin sayenizde… O kadar mutuyum ki bunu kelimelerle ifade etmem çok zor. Her sabah yüzümde kocaman bir gülümseme ile uyanıyorum. Elimi karnıma götürüyorum size “günaydın” diyorum. Sizinle uyandığım her sabah başka bir güzel ve daha aydınlık…

Minik tanelerim benim… O kadar küçük o kadar mini minnacıksınız ki… Tamamen bana muhtaçsınız. Sizin ekmeğiniz, suyunuz, tuzunuz benim; toprağınız yolunuz benim; eviniz barkınız benim; soluduğunuz hava, nefesiniz benim, damarınızdaki kan benim… Anneniz bunu biliyor ve kendine sizin için çok ama çok iyi bakıyor. Her zamankinden daha çok özen gösteriyorum kendime, her zamankinden daha dikkatliyim, bana zarar gelmesin ki çocuklarıma da gelmesin diye. Bana o kadar muhtaçsınız ki aklıma geldikçe burnum sızlıyor, kalbim titriyor… O kadar sorumluyum ki sizin yaşamınızdan…

Hayatta hiç tanımadığım, huyunu suyunu bilmediğim, tipini kaşını gözünü görmediğim sesini duymadığım; hiç ama hiç tanımadığım ama en çok sevdiğim en en ennn çok sevdiğim, kendimden bile çok sevdiğimsiniz. Bir insan evladı nasıl bu kadar yabancı olduğu bir varlığı bu kadar çok “yakın” hisseder? Nasıl hiç tanımadığı birini bu kadar çok sever? Nasıl birine bu kadar yakın olup da, yani taa içinde, karnında, kendi organlarının arasında taşıyıp da ona bu kadar uzak olur? Minik prenseslerim benim… Ben böyle her gün özlüyorum sizi. Aklıma geldiğinizde gözlerimin dolmasına, burnumun sızlamasına engel olamıyorum. Mutluluğumdan ağlıyorum. Şu an içimdesiniz, kalbimin ciğerimin yanında, bir parçasınız benden. Doğduğunuz andan itibaren bir daha hiç bu kadar yakın olamayacağız birbirimize… Ama zamanla tanıyacağız işte; kokularımız karışacak, sarılacağız, öpeceğiz, koklayacağız. Kalplerimiz daha yaklaşacak o zaman. Aramızda anne – kız bağı kurulacak. Ben size birer birer öğreteceğim yaşamı. Kendi nefesinizi çekeceksiniz ciğerlerinize benden ayrılır ayrılmaz. Kendi besininizi alacaksınız yine benim yardımımla. Kollarımda büyüteceğim sizi gün be gün karnımda büyüttüğüm gibi.

Sonra bebeklikten çocukluk yaşlarına geçeceksiniz. Kendiniz seçmek isteyeceksiniz giysilerinizi, oyuncaklarınızı. Sonra arkadaşlarınızı. Sonra daha da büyüyeceksiniz, daha ciddi kararlarda söz sahibi olmak isteyeceksiniz. Zaman zaman size karışacağım, kurallar koyacağım, ne olur kızmayın bana. Anneniz hep sizin iyiliğinizi isteyecek, bunu hiç unutmayın. Karnıma düştüğünüz günden beri sizin için kendimi korumamdan başlayarak, benden ayrıldığınız andan itibaren sizi dışardaki herşeyden korumak istemem ben yaşadıkça devam edecek. Benim sahip olup olabileceğim en değerli varlıklarım hep siz olacaksınız.  Boşuna değil. Sizi gözümden bile sakınacağım.

 

Sizi çok seven anneniz…

2 thoughts on “DubleAnne’nin Hamilelik Güncesi: Minik Meleklerime Mektup-1

  1. Demin başka bir blogta okuduğum yazıya ne kadar güldüysem şimdi senin yazınla o kadar duygulandım. Ağlatıyordun az kalsın beni. Anne olmayan bilemez bu duyguları. Bambaşka, her şeyin ötesinde…

Yorum Yazmak İster misin?

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s